Losowe wpisy

Mechanizm powstawania tolerancji

Na te spośród nich, które są słabszymi immunogenami, tolerancję można wywołać nawet u dorosłych org[...]

Postawy zasadnicze i instrumentalne

Wyróżnienie przez A. Podgóreckiego (za Petrażyckim, 1969) postaw zasadniczych (pryncypialności) i p[...]

Skąd mamy wiedzieć, czy nasza waga jest optymalna lub idealna?

Skąd mamy wiedzieć, czy nasza waga jest optymalna lub idealna? Z estetycz-nego punktu widzenia jest[...]

KOMIZM

Seksuologia społeczna się osiągnąć inaczej, jak tylko wprowadzając tematykę seksualną, i związany z[...]

Badania nad zjawiskiem pedofilii - ciąg dalszy

Jak widać, różne próby wyprowadzenia ogólnych ocen w kwestii istoty i genezy pedofilii rozbijają si[...]

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki macicy, który, gdy jest regularnie wykonywany, pozwala wcześnie uchwycić wszelkie nieprawidłowości. Bardzo istotnym badaniem jest biopsja aspiracyjna cienkoiglowa. Przy użyciu cienkiej igły (0,7 – 0,9 mm) połączonej ze strzykawką nakłuwa się podejrzany guzek i pod wpływem wytworzonego w strzykawce podciśnienia, zasysa komórki do badania. Zabieg jest szybki i nieobciążający dla pacjenta. Oceny materiału cytologicznego dokonuje dobrze wyszkolony i doświadczony histopatolog. Szczególne znaczenie ma badanie śródoperacyjne (tzw. intra). Podczas zabiegu operacyjnego pobierany jest fragment guza, badany od razu mikroskopowo. Od wyniku badania zależy dalsza część zabiegu. I tu histopatolog, w cieniu lekarzy innych specjalności, musi szybko podjąć często bardzo trudną decyzję diagnostyczną określającą rozległość zabiegu.

Decyzja ta jest ostatecznie weryfikowana w badaniu materiału pooperacyjnego i może się zdarzyć, że okaże się konieczna ponowna operacja z poszerzeniem zakresu usunięcia tkanek.

W diagnostyce onkologicznej coraz większą rolę odgrywają tzw. markery nowotworowe. Są to specyficzne białka wytwarzane przez komórki nowotworowe. Białka te, będąc często elementem struktury komórek, mogą być wykorzystywane w badaniu histopatologicznym (im- munomorfologicznym) badanej tkanki w celu uściślenia ostatecznego rozpoznania. Wykrywane we krwi pacjenta są pomocne we wczesnym rozpoznaniu nowotworu lub umożliwiają monitorowanie leczenia (ponowny wzrost poziomu markera może świadczyć o nawrocie choroby i konieczności intensywniejszego leczenia). Zastosowanie tego badania ograniczone jest do niektórych nowotworów.

Leave a Reply

Archiwa