Losowe wpisy

CHOROBY NOSOGARDZIELI NIEŻYT JAMY NOSOWO-GARDŁOWEJ

Ostry nieżyt jamy nosowo-gardłowej zwykle występuje łącznie z ostrym nieżytem nosa i trudno go rozp[...]

ZROSTY GUZÓW JAJNIKA - ROZWINIĘCIE

Wnętrze zropialej torbieli jajnikowej traci wyścióikę nabłonkową, a miejsce jej zajmuje tzw. błona [...]

MIĘŚNIAKI MAGICY

Mięśniaki macicy są nowotworami łagodnymi, rozwijającymi się z mięśni gładkich trzonu macicy, w rza[...]

Ochraniacze zakładane do wnętrza macicy

Grupa przyrządów, w której skład wchodzą ochraniacze zakładane do wnętrza macicy i do kanału szyjki[...]

Niespecyficzne i społeczne aspekty zachowania seksualnego zwierząt

Zachowanie seksualne spełnia u niektórych gatunków, oprócz swej roli specyficznej, także niespecyfi[...]

Budowa i rozwój. Dojrzały tasiemiec ma 40-100 cm długości, 3-5 mm szerokości i składa się z 200 – 250 członów. Gruszkowaty skoleks ma 0,8 mm średnicy, cztery mięsiste przyssawki i ryjek uzbrojony w 22-32 haki ułożone w dwóch wieńcach: większe (150-170 |am długości) i mniejsze (90-130 pm). Proglotydy herma- frodytyczne pojawiają się w odległości 10-18 cm za skoleksem, co odpowiada w przybliżeniu 126 kolejnemu proglotydowi ich długość przewyższa szerokość. Ogólny schemat budowy układu rozrodczego przypomina Taenia saginata. Zatoki płciowe niewielkie, nieregularnie naprzemianległe. Pęcherzyków jądrowych jest ok. 200. Proglotydy maciczne osiągają wymiary 6-11 x 3-4 mm. Odgałęzienia boczne macicy występują w zmiennej liczbie 9-26. Wydalane z kałem psa proglotydy uwalniają przez pęknięcie jaja inwazyjne, którymi zarażają się żywiciele pośredni – najczęściej owce. Cenury osiedlają się u nich w mózgu (zwłaszcza komory mózgu i przestrzeń podpajęczynówkowa) lub rdzeniu kręgowym, gdzie po upływie 2-3 mies. osiągają pełny rozwój i stają się inwazyjne dla żywiciela ostatecznego. Cenur cechuje się zdolnością do rozmnażania bezpłciowego wegetatywnego przez swoiste pączkowanie wewnętrznej, twórczej wyściółki pęcherza, która wytwarza protosko- leksy zjedzone, np. przez psa, rosną w jego jelicie cienkim, osiągając dojrzałość po upływie 8-72 dni od chwili zarażenia. Długość okresu dojrzewania zależy od wieku psa u młodego trwa krócej, u starszego dłużej.

Chorobotwórczość. Cenuroza (coenurosis) przebiega jako zapalenie opon mó-zgowych lub daje objawy guza mózgu z zaburzeniami równowagi oraz porażeniami niejednokrotnie kończącymi się śmiercią.

Wykrywanie i zwalczanie. Patrz E. granulosus. Ecliinococcus granulosus (Batsch, 1786) Rudolphi, 1805 – Tasiemiec bąblowcowy

Występowanie. Tasiemiec pasożytujący w postaci dojrzałej w jelicie cienkim psa, wilka, lisa, szakala, dingo, likaona, kojota, hieny, jenota niemal na całym świe- cie. Występuje także u kotowatych, nie osiągając dojrzałości płciowej. Liczba żywicieli pośrednich tego tasiemca jest znaczna i obejmuje, oprócz człowieka, wiele gatunków i podgatunków Bovidae (owca, koza, bydło), Cervidae, Camelidae (żyrafa, wielbłąd), Suisidae (Świnia, koń, muł, osioł, królik i zając), Primates (człowiek, lemur, makak), a także torbacze.

Leave a Reply

Archiwa