Najnowsze wpisy
File not writeable: /home/desu/domains/desu.com.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1041-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/desu/domains/desu.com.pl/wp-content/uploads/15.jpg

Losowe wpisy

Wybór partnera seksualnego

Powyższe rozważania pozwalają na twierdzenie, że nieprawidłowe, zaburzone zachowania występują wówc[...]

Rehabilitacja Warszawa - kwintesencja medycyny

Rehabilitacja w Warszawie to kwintesencja medycyny. Szukanie jedynie sprawdzonych i pewnych rozwiąz[...]

Ostre zapalenie migdałków

Ostre zapalenie migdałków. Ostre zapalenie migdałków cechuje zwykle obrzęk i uwypuklenie poza łuki [...]

Schorzenie odbytnicy

Do wtórnego schorzenia odbytnicy dochodzi jednak dosyć późno, a więc w ostatnim zwykle jego etapie.[...]

Ciąża jajnikowa fgraviditas cvarialis}

Ciąża jajnikowa jest zjawiskiem bardzo rzadkim. Siedzibą jej jest zwykle pęcherzyk Graafa, który pę[...]

Budowa i rozwój. Dojrzały tasiemiec ma 40-100 cm długości, 3-5 mm szerokości i składa się z 200 – 250 członów. Gruszkowaty skoleks ma 0,8 mm średnicy, cztery mięsiste przyssawki i ryjek uzbrojony w 22-32 haki ułożone w dwóch wieńcach: większe (150-170 |am długości) i mniejsze (90-130 pm). Proglotydy herma- frodytyczne pojawiają się w odległości 10-18 cm za skoleksem, co odpowiada w przybliżeniu 126 kolejnemu proglotydowi ich długość przewyższa szerokość. Ogólny schemat budowy układu rozrodczego przypomina Taenia saginata. Zatoki płciowe niewielkie, nieregularnie naprzemianległe. Pęcherzyków jądrowych jest ok. 200. Proglotydy maciczne osiągają wymiary 6-11 x 3-4 mm. Odgałęzienia boczne macicy występują w zmiennej liczbie 9-26. Wydalane z kałem psa proglotydy uwalniają przez pęknięcie jaja inwazyjne, którymi zarażają się żywiciele pośredni – najczęściej owce. Cenury osiedlają się u nich w mózgu (zwłaszcza komory mózgu i przestrzeń podpajęczynówkowa) lub rdzeniu kręgowym, gdzie po upływie 2-3 mies. osiągają pełny rozwój i stają się inwazyjne dla żywiciela ostatecznego. Cenur cechuje się zdolnością do rozmnażania bezpłciowego wegetatywnego przez swoiste pączkowanie wewnętrznej, twórczej wyściółki pęcherza, która wytwarza protosko- leksy zjedzone, np. przez psa, rosną w jego jelicie cienkim, osiągając dojrzałość po upływie 8-72 dni od chwili zarażenia. Długość okresu dojrzewania zależy od wieku psa u młodego trwa krócej, u starszego dłużej.

Chorobotwórczość. Cenuroza (coenurosis) przebiega jako zapalenie opon mó-zgowych lub daje objawy guza mózgu z zaburzeniami równowagi oraz porażeniami niejednokrotnie kończącymi się śmiercią.

Wykrywanie i zwalczanie. Patrz E. granulosus. Ecliinococcus granulosus (Batsch, 1786) Rudolphi, 1805 – Tasiemiec bąblowcowy

Występowanie. Tasiemiec pasożytujący w postaci dojrzałej w jelicie cienkim psa, wilka, lisa, szakala, dingo, likaona, kojota, hieny, jenota niemal na całym świe- cie. Występuje także u kotowatych, nie osiągając dojrzałości płciowej. Liczba żywicieli pośrednich tego tasiemca jest znaczna i obejmuje, oprócz człowieka, wiele gatunków i podgatunków Bovidae (owca, koza, bydło), Cervidae, Camelidae (żyrafa, wielbłąd), Suisidae (Świnia, koń, muł, osioł, królik i zając), Primates (człowiek, lemur, makak), a także torbacze.

Leave a Reply

Archiwa