Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

Schorzenia pochwy

Schorzenia pochwy, a więc narządu, w którym nasienie zostaje złożone, mają o wiele większe znaczeni[...]

ZACHOWANIA SEKSUALNE Z CAŁOKRZTAŁTU ŻYCIA

Inaczej przedstawi się nam to zagadnienie, gdy weźmiemy pod uwagę to, że człowiek jest istotą niepo[...]

Wewnątrzjądrowy transport androgenów

Z endokrynnego poziomu jąder androgeny są transportowane do cewek nasiennych, gdzie współuczestnicz[...]

DOPAMINA - DALSZY CIĄG

Długotrwałe leczenie dopaminą prowadzi do osłabienia działania leku. Zaleca się podawanie dopaminy [...]

Badanie materiału pooperacyjnego

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki maci[...]

W uwzględnieniu wybitnej skłonności nabłonka do przeobrażania się z typowego, właściwego szyjce macicznej, w nietypowy – co odgrywa wielką rolę w patogenezie raka tej okolicy – zaczątków nowotworu należałoby szukać w tych miejscach części pochwowej, gdzie takie przeobrażenie najczęściej występuje, a więc na pograniczu stykających się z sobą nabłonków walcowatego i wielowarstwowego płaskiego, tj. w pobliżu ujścia zewnętrznego kanału szyjki.

Przejawem nieprawidłowego zachowania się nabłonka tej okolicy, a więc jego przemiany histologicznej, będzie odmienny przebieg reakcji glikogenowej komórek nabłonka na jod. Próba ta, zwana próbą Schillera, polega na pędzlowaniu części pochwowej roztworem jodku potasu. Jeśli pokrywający ją nabłonek zachowuje się prawidłowo, partio vaginalis przyjmuje-jak t’o zwykle bywa – barwę ciemnobrunatną (próba pozytywna). Miejsca na części pochwowej, w których doszło do przemiany nabłonka, barwią się natomiast znacznie słabiej lub nic barwią się wcale ze względu na niewielką ilość, a nawet brak glikogenu w nietypowych komórkach nabłonkowych. Nieprawidłowe, słabe zabarwienie wykazują też nadżerki części pochwowej (erosio catarrhalis), jajeczka Nabolha oraz najrozmaitszego rodzaju owrzodzenia (raki). Ale i w razie istnienia stanów przedrakowych (łuszczyca części pochwowej) próba Schillera wypadnie negatywnie, gdyż części portio vaginalis, które wykazują jej cechy kliniczne, będą się barwić słabiej lub nie będą się barwić wcale.

Najczęstsze zmiany w śluzówce części pochwowej, które uważa się za przedrakow’e, polegają na tworzeniu się w obrębie niej odgraniczonych od otoczenia białawych wysepek, tzw. łuszczycy (leukoplakia portionis vaginalis), zgrubień śluzówki, wystających nieco ponad powierzchnię. Jeśli jakimś ostrym narzędziem usunie się białe blaszki tworzącego je nabłonka, odsłania się ich ciemnoczerwone, nierówne, łatwo krwawiące dno, na którego brzegach stwierdzić można jeszcze drobne łuski zrogowaciałych komórek nabłonkowych.

Podejrzenie co do istniejącej zmiany przedrakowej nasuwa również charakterystyczny podział na pola (poletkowanie) pewnych miejsc śluzówki części pochwowej, zresztą również ściśle odgraniczonych od otoczenia. Podział ten uwydatnia się zwłaszcza po pędzlowaniu śluzówki 3% roztworem kwasu octowego.

Leave a Reply

Archiwa