Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Czym jest metoda zachowawcza?

Dokładne obmacanie szypuly polipa wykaże, że badający palec lub zgłębnik posuwając się wzdłuż niej [...]

Wtórna gruźlica sutka

Pozostawienie sutka w spokoju jest najlepszym sposobem leczenia tego rodzaju zapalenia u noworodków[...]

Powtarzanie w myślach pozytywnych sugestii

-9. Gdy w przyszłości będziesz chciał wprowadzić się w taki stan, przyjmiesz wygodną pozycję, zamkn[...]

OSTRE ZAPALENIA GARDŁA I MIGDAŁKÓW

Angina nieżytowa występuje niezależnie od wieku dziecka. Objawy podmiotowe jak w grypie dołącza się[...]

ZAPALENIE KRTANI

Jedną z najczęstszych chorób krtani wieku dziecięcego jest ostre nieżytowe zapalenie krtani, występ[...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply

Archiwa