Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

Postawy zasadnicze i instrumentalne

Wyróżnienie przez A. Podgóreckiego (za Petrażyckim, 1969) postaw zasadniczych (pryncypialności) i p[...]

Odczyn rzekomozapalny

Odczyn alergiczny przejawiający się martwicą hepatocytów - odczyn rzekomozapalny. Następujące leki [...]

Więź międzyosobnicza część 2

Tworzenie się więzi motywowanej inaczej ukierunkowaną agresją występuje u niektórych ptaków i ryb.[...]

Choroba morska

Zachęciłem, żeby się położyła, otworzyłem bulaj, by nie było duszno, z dwóch stron podparłem jej gł[...]

Wysoki współczynnik wykrywalności zgwałceń

Trudno tedy oszacować, nawet w przybliżeniu, rozmiary ciemnej liczby przy zgwałceniach. Z badań pro[...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply

Archiwa