Losowe wpisy

Próbne wyłyżeczkowanie macicy

Pewnych wskazówek mogłoby też dostarczyć cytologiczne badanie wydzieliny pochwy w okresie przed i p[...]

LBA a renina

Wyniki doświadczeń in vitro świadczą o tym, że LBA hamują czynność wydzielniczą tarczycy w sposób n[...]

PRZEROST MIGDAŁKÓW PODNIEBIENNYCH

Przerost migdałków podniebiennych w różnym stopniu często spostrzegamy u dzieci.Podkreślić należy, [...]

Wpływ estrogenów na skórę

Wpływ estrogenów na skórę, w szczególności na porost włosów, znalazł dotąd w praktyce małe zastosow[...]

Rozpoznanie choroby grypy w okresie epidemii

Rozpoznanie choroby w okresie epidemii nie nastręcza zwykle trudności. Trudniej jest natomiast niek[...]

Na te spośród nich, które są słabszymi immunogenami, tolerancję można wywołać nawet u dorosłych organizmów poprzez wielokrotne podawanie danego antygenu, natomiast silniejsze immunogeny wymagają podawania antygenu noworodkom, a jeżeli indukcję tolerancji rozpoczynamy w wieku późniejszym, należy podawanie antygenu skojarzyć z immunosupresją. Łatwość wywołania tolerancji w życiu płodowym lub noworodkowym zgodna jest z przedstawioną uprzednio koncepcją

Sam mechanizm powstawania tolerancji o dwuetapowości w dojrzewaniu komórek immunologicznie kompetent-nych. W stosunku do pewnych antygenów okazało się, że tolerancję można wywołać albo bardzo wysokimi albo bardzo niskimi dawkami antygenu. Dawki pośrednie natomiast dają odpowiedź immunologiczną. O ile pierwszy z tych typów tolerancji odnosi się zarówno do limfocytów T, jak i do limfocytów B, o tyle ten drugi wydaje się ograniczać tylko do limfocytów T. Istnieją sugestie, że w pewnych sytuacjach istotną rolę w mechanizmie tolerancji odgrywają przeciwciała krążące. Obserwuje się tendencje, aby tolerancję immunologiczną traktować jako pewną szczególną formę odpowiedzi immunologicznej.

Sam mechanizm powstawania tolerancji nie jest znany. Ciekawą kon-cepcję opartą na danych eksperymentalnych zaproponował Marc Feld- mann. Badając odpowiedź humoralną na DNP-POL stwierdził, że gęstość grup haptenowych przypadających na cząsteczkę nośnika (tak zwana gęstość epitopowa) jest rozstrzygająca dla zdolności tego antygenu do wywołania tolerancji immunologicznej. Antygeny o dużej gęstości epi- topowej (DNPn-POL) wywołują tylko tolerancję i nie są zdolne do indu-kowania odpowiedzi immunologicznej, a antygeny o niskiej gęstości epitopowej (DNP1-POL) przejawiają odwrotne właściwości (ryc. 8).

Leave a Reply

Archiwa