Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

TYREOUBERYNA - ZASTOSOWANIE W DIAGNOSTYCE I LECZNICTWIE

Diagnostyka chorób układu wydzielania wewnętrznego. Tyreoliberyna jest najszerzej stosowana w diagn[...]

Włókniaki młodzieńcze

Z przerostem migdałka gardłowego nie należy mylić włókniaka młodzieńczego, spotykanego rzadko, i to[...]

Schorzenia pochwy

Schorzenia pochwy, a więc narządu, w którym nasienie zostaje złożone, mają o wiele większe znaczeni[...]

Charakterystyka współczesnej etyki seksualnej

Stąd też, rozpatrując społeczne uwarunkowania i społeczne (polityczne) ingerencje grupy w sferę sek[...]

Czym jest metoda zachowawcza?

Dokładne obmacanie szypuly polipa wykaże, że badający palec lub zgłębnik posuwając się wzdłuż niej [...]

Na te spośród nich, które są słabszymi immunogenami, tolerancję można wywołać nawet u dorosłych organizmów poprzez wielokrotne podawanie danego antygenu, natomiast silniejsze immunogeny wymagają podawania antygenu noworodkom, a jeżeli indukcję tolerancji rozpoczynamy w wieku późniejszym, należy podawanie antygenu skojarzyć z immunosupresją. Łatwość wywołania tolerancji w życiu płodowym lub noworodkowym zgodna jest z przedstawioną uprzednio koncepcją

Sam mechanizm powstawania tolerancji o dwuetapowości w dojrzewaniu komórek immunologicznie kompetent-nych. W stosunku do pewnych antygenów okazało się, że tolerancję można wywołać albo bardzo wysokimi albo bardzo niskimi dawkami antygenu. Dawki pośrednie natomiast dają odpowiedź immunologiczną. O ile pierwszy z tych typów tolerancji odnosi się zarówno do limfocytów T, jak i do limfocytów B, o tyle ten drugi wydaje się ograniczać tylko do limfocytów T. Istnieją sugestie, że w pewnych sytuacjach istotną rolę w mechanizmie tolerancji odgrywają przeciwciała krążące. Obserwuje się tendencje, aby tolerancję immunologiczną traktować jako pewną szczególną formę odpowiedzi immunologicznej.

Sam mechanizm powstawania tolerancji nie jest znany. Ciekawą kon-cepcję opartą na danych eksperymentalnych zaproponował Marc Feld- mann. Badając odpowiedź humoralną na DNP-POL stwierdził, że gęstość grup haptenowych przypadających na cząsteczkę nośnika (tak zwana gęstość epitopowa) jest rozstrzygająca dla zdolności tego antygenu do wywołania tolerancji immunologicznej. Antygeny o dużej gęstości epi- topowej (DNPn-POL) wywołują tylko tolerancję i nie są zdolne do indu-kowania odpowiedzi immunologicznej, a antygeny o niskiej gęstości epitopowej (DNP1-POL) przejawiają odwrotne właściwości (ryc. 8).

Leave a Reply

Archiwa