Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

Ukłądy stosunków międzyludzkich a przestępczość seksualna

Jeżeli jednak w sferze prawa karnego niektóre przestępstwa seksualne nazwane są „czynami przeciwko [...]

NIEŻYT GARDŁA

Ostry nieżyt gardła. Do często spotykanych chorób gardła w wieku niemowlęcym i dziecięcym należy os[...]

Endometriosis macicy

Endometriosis macicy znamionuje się równomiernym powiększeniem całego narządu, który jednak nigdy p[...]

Mięśnie gładkie więzadeł macicy

U płciowo dojrzałej, nieciężarr ej kobiety w pozycji stojącej -przy opróżnionym pęcherzu moczowy™ i[...]

GENETYCZNA DETERMINACJA PŁCI

U człowieka, podobnie jak u innych ssaków, działa genetyczny mechanizm determinacji płci - XX/XY. N[...]

Z przesączonych w kłębkach jonów Ca2+ Vi wchłania się zwrotnie przez kanalik bliższy, pozostała zaś V3 przez kanalik dalszy. Parathormon pobudza wchłanianie zwrotne jonów Ca2+ w kanalikach nerkowych, głównie w dalszych. W odróżnieniu od parathormonu kalcytonina wzmaga kalcjurię. Bezpośredni wpływ witaminy D i jej aktywnych metabolitów na czynność nerek w zakresie gospodarki wapniowej nie jest dostatecznie udokumentowany, mimo że udowodniono wyraźny wpływ pobudzający l,25(OH)2D3 na wchłanianie zwrotne jonów Ca8+ w kanalikach nerkowych. Wydalanie wapnia z moczem wzmagają takie hormony, jak gli- kokortykosteroidy, tyroksyna, trijodotyronina oraz prostaglandyny grupy PGE2 i somatotropina. Kalcjuria zwiększa się również po podaniu sodu, magnezu, galaktozy i cytrynianów, przy ograniczeniu podaży fosforanów w diecie oraz w stanach kwasicy metabolicznej. Zmniejszenie kalcjurii obserwuje się w okresie wzrostowym, w ciąży, w okresie laktacji, w następstwie ograniczonej podaży wapnia lub nadmiernej podaży fosforanów w diecie.

Wśród czynników wpływających na przemianę wapniowo-fosforanową na poziomie kości należy wymienić: 1) hormony ściśle związane z gospodarką wapniowo-fosforanową (parathormon, 1,25-dihydroksycholekal- cyferol, kalcytonina}, 2) hormony o działaniu ogólnoustrojowym (gliko- kortykosteroidy, insulina, tyroksyna, trijodotyronina, hormony płciowe, hormon wzrostu), 3) czynniki wzrostu (somatomedyny, czynnik wzrostowy pochodzenia płytkowego, fibroblastycznego), 4) czynniki o działaniu miejscowym (prostaglandyny grupy PGE2, czynnik aktywujący osteokla- sty, czynniki wzrostowe pochodzenia kostnego) oraz 5) jony Cas+ i fosforanowe.

Jony Cas+ wywierają bezpośredni, lub też pośredni wpływ (oddziały- wając na wydzielanie hormonów wpływających na gospodarką wapnio- wo-fosforanową) na mineralizację kości. Zarówno jony Cai+ jak i fosforanowe pobudzają proliferację osteoblastów oraz biosyntezę macierzy kostnej (matriks). W odróżnieniu od jonów Ca2+ (działają one zarówno na tkankę kostną, jak i chrzęstną) fosforany wywierają swoje działanie głównie na tkankę kostną.

Leave a Reply

Archiwa