Losowe wpisy

Mięśniaki podśluzowe - opis

Nie powodują one tak wybitnego zniekształcenia macicy i są znacznie rzadziej powodem wystąpienia ob[...]

Rozpoznanie choroby grypy w okresie epidemii

Rozpoznanie choroby w okresie epidemii nie nastręcza zwykle trudności. Trudniej jest natomiast niek[...]

Postawy zasadnicze i instrumentalne

Wyróżnienie przez A. Podgóreckiego (za Petrażyckim, 1969) postaw zasadniczych (pryncypialności) i p[...]

Wewnątrzjądrowy transport androgenów

Z endokrynnego poziomu jąder androgeny są transportowane do cewek nasiennych, gdzie współuczestnicz[...]

TYŁOPOCHYLENIE I TYŁOZGIĘCIE MACICY

Pośrodkowe położenie macicy sprawia -jak już poprzednio wspomniano, że przemieszczenia jej powodują[...]

W tym kontekście warto także zastanowić się, jakie znaczenie dla pojęcia „pierwsze doświadczenia seksualne” ma uzyskiwanie przez dziecko wiedzy dotyczącej życia seksualnego. Wiedza jest składnikiem doświadczenie człowieka i może być uzyskiwana zarówno dzięki werbalnym, jak i niewerbalnym sposobom komunikowania się. Mówiąc o wiedzy seksualnej mamy najczęściej na uwadze te wszystkie informacje, jakie człowiek uzyskuje poprzez czytanie odpowiedniej literatury i wysłuchiwanie wypowiedzi innych ludzi. Często zapominamy, że wiedzę nabywa się także w inny sposób, a mianowicie poprzez oglądanie zachowania erotycznego ludzi oraz werbalizowaną lub niewerbali- zowaną introspekcję (lub retrospekcję) własnych reakcji seksualnych. Czy istnieją jakieś podstawy do przyjęcia tezy, że wiedza wpływa na pierwsze doświadczenia seksualne, a także na późniejsze funkcjonowanie seksualne? Obserwacje kliniczne przynajmniej w części potwierdzają tę tezę. Dotyczy to głównie tych przypadków, kiedy dziecko uzyskuje wiedzę fałszywą i wyzwalającą silne reakcje emocjonalne (najczęściej lęk). Zdarza się, że matka, pragnąca zabezpieczyć córkę przed zbyt wczesnymi kontaktami seksualnymi, straszy ją przez udzielanie jej fałszywych informacji (np., że każdy stosunek, płciowy powoduje zajście w ciążę lub że defloracja połączona jest z bardzo silnym bólem itp.). Podobnie negatywne znaczenie dla funkcjonowania seksualnego ma kształtowanie u dziecka wstrętu do narządów płciowych i współżycia seksualnego. Każdemu klinicyście znane są przypadki pacjentów wykazujących nerwicowe zaburzenia funkcjonowania seksualnego w których czynnikiem etiologicznym jest właśnie silny wstręt do aktu płciowego, wynikający nie z autentycznych, bezpośrednich doświadczeń, ale ukształtowany i utrwalony poprzez II układ sygnałów. Jest sprawą oczywistą, że w tego rodzaju przypadkach pierwsze doświadczenia seksualne są negatywne właśnie ze względu na wpływy wychowawcze, zakłócające normalne funkcjonowanie seksualne. Tak więc różnego rodzaju wczesne urazy psychiczne lub nieprawidłowo ukształtowana postawa do współżycia seksualnego nie są same w sobie doświadczeniem seksualnym, ponieważ powstają poza sytuacjami seksualnymi (tzn. takimi, w których powinno dojść do podniecenia i przyjemnych emocji seksualnych). Stanowią raczej pewnego rodzaju obciążenie, znacznie utrudniające lub nawet uniemożliwiające uzyskanie satysfakcji w pierwszych kontaktach seksualnych. Natomiast wiedza wyniesiona z pierwszych doświadczeń seksualnych jest już częścią składową tych doświadczeń i może pozostawać w bezpośredniej relacji do dalszych kontaktów seksualnych.

Rola pierwszych doświadczeń dla późniejszego funkcjonowania seksualnego

Rola pierwszych doświadczeń dla późniejszego funkcjonowania seksualnego jest zapewne u każdego człowieka nieco inna. Wynika to ze znacznego zróżnicowania cech układu nerwowego, wśród których szczególne znaczenie mają: pobudliwość, stopień zrównoważenia procesów nerwowych, łatwość tworzenia odruchów warunkowych, trwałość tych odruchów itp, W ujęciu psychologicznym to indywidualne zróżnicowanie dotyczy cech procesów orientacyjno-poznawczych, a także procesów emocjonalnych i motywacyjnych oraz łatwości tworzenia nawyków i ich trwałości (Eysenck, 1960). Stwierdzona w dotychczasowych badaniach zależność pomiędzy pierwszymi doświadczeniami a późniejszym funkcjonowaniem seksualnym dotyczy wielu ludzi, ale są też liczne wyjątki. Wydaje się, że zależność ta jest w poważniejszym stopniu zaznaczona u kobiet niż u mężczyzn, dla których pierwsze doświadczenia spełniają rolę niejako programującą życie seksualne. Za takim twierdzeniem przemawiają wyniki badań prowadzonych na pacjentach nerwicowych (Gapik, 1973), wskazujące na rolę poszczególnych czynników etiopatologicznych w nerwicach kobiet. Większa inicjatywa i aktywność seksualna mężczyzn daje im równocześnie więcej możliwości działania autoterapeutycznego, zapobiegającego w wielu przypadkach rozwijaniu się negatywnych konsekwencji pierwszych niepowodzeń seksualnych. Niezależnie jednak od fizjologicznych konsekwencji pierwszych doświadczeń seksualnych na uwagę zasługują ich konsekwencje psychospołeczne. Nowa forma aktywności, jaką jest dla młodego człowieka aktywność seksualna, zostaje na przestrzeni kilku lat uformowana, co stanowi o wykształceniu się indywidualności seksualnej. Aczkolwiek podjęcie zachowań seksualnych od samego początku podporządkowane jest określonym wymaganiom społecznym, narzucającym dopuszczalne formy zachowania, to interioryzacja obowiązujących w tym zakresie norm będzie trwała dłuższy czas i może w niektórych przypadkach pozostać niepełnym odzwierciedleniem wymagań społecznych. Zaspokojenie każdej potrzeby powoduje uruchomienie trzech typów procesów określonych jako konkretyzacja, mentalizacja i socjalizacja potrzeby (Lewin, 1926, Baley, 1961, Obuchowski, 1966). Procesy te przebiegają zgodnie z teorią uczenia się i stanowią o względnie trwałym ukształtowaniu się sposobów zaspokajania potrzeby seksualnej po upływie kilku lat od jej pojawienia się.

Leave a Reply

Archiwa