Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Nazewnictwo mięśniaków podśluzowych

Jeśli mięśnjówka ta wzrasta równomiernie razem z guzem, mięśniak pozostanie śród- ściennym, mimo że[...]

Zespół powstających uczuć

W następnej fazie ewolucji potrzeby kontaktu emocjonalnego obiektem uczuć staje się osobnik płci pr[...]

Kary za prostytucje

Kwestia karalności (czy bezkarności) prostytucji jest regulowana według różnych systemów. System pr[...]

Ciąża jajnikowa fgraviditas cvarialis}

Ciąża jajnikowa jest zjawiskiem bardzo rzadkim. Siedzibą jej jest zwykle pęcherzyk Graafa, który pę[...]

Włókniaki młodzieńcze

Z przerostem migdałka gardłowego nie należy mylić włókniaka młodzieńczego, spotykanego rzadko, i to[...]

Właściwymi efektorami w obwodowych komórkach docelowych są sterydowe hormony płciowe. Podczas gdy hormony peptydowe nie muszą dla wykonania swoich czynności wnikać do komórki, a wystarcza im jedynie wiązanie ze swoistymi receptorami błony komórkowej, hormony sterydowe wnikają do komórki. Nie ustalono dotychczas, czy przejście to jest jedynie biernym transportem wynikającym z różnicy stanu skupienia czy też chodzi tu o transport aktywny.

Po przeniknięciu do komórek w narządzie docelowym hormony sterydowe wchodzą w interakcję ze swoistymi białkowymi receptorami cyto- plazmy. W większości przypadków hormon wydzielany przez gruczoł płciowy i transportowany do komórki oddziaływuje na te receptory bezpośrednio. W przypadku testosteronu charakterystyczne jest, że w niektórych komórkach docelowych najpierw następuje konwersja testosteronu na dwuhydrotestosteron, będący dla tych komórek właściwym hormonem. Hormon wiąże się z receptorem cytosolowym w trakcie tworzenia układu hormon-receptor. Ten układ receptorowy ulega aktywizacji forma aktywna jest stabilizowana dzięki związaniu ze sterydem. W komórkach docelowych aktywizuje się pewna liczba receptorów, wiązanych przez hormony sterydowe. Liczba receptorów może wynosić kilka tysięcy, a nawet sięgać aż 100 000 dla komórki. Liczba układów receptorowych w komórce, ich zdolność wiążąca, powinowactwo chemiczne białka i sterydu oraz szybkość dysocjacji układu — to czynniki decydujące o wielkości reakcji biologicznej na impuls hormonalny.

Leave a Reply

Archiwa