Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

POLEKOWE ZMIANY W OBRĘBIE SZKLIWA I ZĘBINY

Omawiając uszkodzenia powstające w jamie ustnej po antybiotykach, należy uwzględnić także przebarwi[...]

Niespecyficzne i społeczne aspekty zachowania seksualnego zwierząt

Zachowanie seksualne spełnia u niektórych gatunków, oprócz swej roli specyficznej, także niespecyfi[...]

GRUPY UŻYTKOWNIKÓW SUBSTANCJI UZALEŻNIAJĄCYCH CZĘŚĆ 2

Użytkownicy zależni. Użytkownicy zależni poświęcają większość swojego czasu i energii na zdobywanie[...]

TYREOUBERYNA - ZASTOSOWANIE W DIAGNOSTYCE I LECZNICTWIE

Diagnostyka chorób układu wydzielania wewnętrznego. Tyreoliberyna jest najszerzej stosowana w diagn[...]

Czym jest metoda zachowawcza?

Dokładne obmacanie szypuly polipa wykaże, że badający palec lub zgłębnik posuwając się wzdłuż niej [...]

Właściwymi efektorami w obwodowych komórkach docelowych są sterydowe hormony płciowe. Podczas gdy hormony peptydowe nie muszą dla wykonania swoich czynności wnikać do komórki, a wystarcza im jedynie wiązanie ze swoistymi receptorami błony komórkowej, hormony sterydowe wnikają do komórki. Nie ustalono dotychczas, czy przejście to jest jedynie biernym transportem wynikającym z różnicy stanu skupienia czy też chodzi tu o transport aktywny.

Po przeniknięciu do komórek w narządzie docelowym hormony sterydowe wchodzą w interakcję ze swoistymi białkowymi receptorami cyto- plazmy. W większości przypadków hormon wydzielany przez gruczoł płciowy i transportowany do komórki oddziaływuje na te receptory bezpośrednio. W przypadku testosteronu charakterystyczne jest, że w niektórych komórkach docelowych najpierw następuje konwersja testosteronu na dwuhydrotestosteron, będący dla tych komórek właściwym hormonem. Hormon wiąże się z receptorem cytosolowym w trakcie tworzenia układu hormon-receptor. Ten układ receptorowy ulega aktywizacji forma aktywna jest stabilizowana dzięki związaniu ze sterydem. W komórkach docelowych aktywizuje się pewna liczba receptorów, wiązanych przez hormony sterydowe. Liczba receptorów może wynosić kilka tysięcy, a nawet sięgać aż 100 000 dla komórki. Liczba układów receptorowych w komórce, ich zdolność wiążąca, powinowactwo chemiczne białka i sterydu oraz szybkość dysocjacji układu — to czynniki decydujące o wielkości reakcji biologicznej na impuls hormonalny.

Leave a Reply

Archiwa