Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

Udar cieplny

Zdarza się nie tylko sportowcom, których organizm wytwarza duże ilości ciepła podczas intensywnych [...]

CHOROBY NOSOGARDZIELI NIEŻYT JAMY NOSOWO-GARDŁOWEJ

Ostry nieżyt jamy nosowo-gardłowej zwykle występuje łącznie z ostrym nieżytem nosa i trudno go rozp[...]

Stosowanie leków alkalizujących

Nefropatia polekowa może mieć charakter przede wszystkim czynnościowy, zależny od pogorszenia ukrwi[...]

Warunek różnicy pici

Powyższe podejście do zagadnień normy seksualnej wydaje się słuszne. Wszystkie wymienione wyznaczni[...]

Dynamika intensywnośći siły pobudzenia

Następną cechą jest znaczna dynamika intensywności siły pobudzenia. Jak już wspomniano, różnica w r[...]

Wynik działania glikokortykosteroidów zależy od czasu wchłaniania, okresu półtrwania, stopnia wiązania z białkami krwi, zdolności wiązania z receptorami tkankowymi, szybkości przemian w organizmie i intensywności wydalania. Czas wchłaniania jest zależny od budowy chemicznej i fizycznej postaci leku oraz od sposobu wprowadzenia do organizmu. Najszybciej ujawnia się działanie steroidów wstrzykniętych dożylnie. Pierwsze korzystne efekty, np. we wstrząsie anafilaktycznym, występują w ciągu kilku do kilkudziesięciu sekund po szybkim wstrzyknięciu leku. Ogólnoustrojowe wpływy metaboliczne i adaptacyjne zaznaczają się w ciągu 1-3 h i trwają 4-8 h. Do wstrzyknięć dożylnych stosuje się łatwo rozpuszczalne sole, jak hemibursztyniany, fosforany, pochodne kwasu tetrahydroftalowego.

Steroidy z zachowaną wolną, nie zestryfikowaną grupą hydroksylową, rozpuszczone w 50% etanolu, mogą być stosowane tylko w kroplowych wlewach dożylnych i rozpuszczone w 500 ml, 5-10% roztworach glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, W ciągu 12 h zasadnicza część metabolitów tych związków zostaje wydalona z moczem. Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne jest konieczne w sytuacjach zagrożenia życia. Jeśli nie obowiązują pilne wskazania, leki do wstrzyknięcia dożylnego mogą być wprowadzone domięśniowo i mają wówczas umiarkowanie wydłużony czas działania w porównaniu ze wstrzyknięciem dożylnym. Do wstrzyknięć domięśniowych przeznaczone są także octany, dioctany i acetonidy, których nie wolno wstrzykiwać dożylnie. Jako zawiesiny mikro- i makro- krystaliczne wchłaniają się one znacznie wolniej niż związki łatwo rozpuszczalne i dlatego wywierają przedłużone działanie ogólne. Octany są także wstrzykiwane w celu uzyskania miejscowego wpływu przeciwzapalnego.

Leave a Reply

Archiwa