Losowe wpisy

Stenooza kręgosłupa

Dzięki MRJ i wykazaniu obecności zdrowych krążków międzykręgowych udało się też autorom wykryć wiel[...]

Zapalenie stawów

Zapalenie stawów — reumatoid płoniczy (synovitis scarlatinosa) — występuje niekiedy już w pierwszym[...]

Zachowanie kopulacyjne ssaków

Z największą różnorodnością zachowań kopulacyjnych spotykamy się u ssaków. U wszystkich gatunków mo[...]

Zagadnienie pornografii - rozwinięcie

Kryterium wzbudzania podniecenia seksualnego nie powinno być decydujące w uznaniu materiału za porn[...]

Dynamika intensywnośći siły pobudzenia

Następną cechą jest znaczna dynamika intensywności siły pobudzenia. Jak już wspomniano, różnica w r[...]

Diagnostyka chorób układu wydzielania wewnętrznego. Tyreoliberyna jest najszerzej stosowana w diagnostyce chorób gruczołu tarczowego. Dożylne wstrzyknięcie 0,2 mg syntetycznej tyreoliberyny u zdrowego człowieka wywołuje zwiększenie stężenia tyreotropiny (TSH) w osoczu, która osiąga wartość maksymalną ok. 30 min po wlewie. U chorych z nadczynnością gruczołu tarczowego, ze względu na zmniejszenie wrażliwości komórek tyreotropowych na tyreoliberynę, nie obserwuje się istotnego zwiększenia stężenia tyreotropiny po podaniu tyreoliberyny. Próba z ty- reoliberyną jest uważana za najczuiszy test ujawniający nadczynność gruczołu tarczowego. Brak odpowiedzi tyreotropiny na tyreoliberynę spostrzega się także w niedoczynności tyreotropowej przysadki, czyli wtórnej niedoczynności gruczołu tarczowego pochodzenia przysadkowego. Z kolei zachowana odpowiedź na tyreoliberynę u chorych z klinicznymi objawami niedoczynności gruczołu tarczowego, małym stężeniem tyreotropiny oraz tyroksyny wskazuje na ponadprzysadkowe (podwzgórzowe) umiejscowienie procesu chorobowego.

Próba z tyreoliberyną jest użyteczna także w diagnostyce akromegalii, gdyż ponad połowa dotkniętych tą chorobą wykazuje nieprawidłowe zwiększenie stężenia hormonu wzrostu pod wpływem tyreoliberyny. Tyreoliberyna jest także stosowana w ocenie czynności prolaktynowej przysadki. Brak odpowiedzi prolaktynowej na podanie tyreoliberyny przy małym wyjściowym stężeniu prolaktyny świadczy o niedoczynności, natomiast brak odpowiedzi przy zwiększonym stężeniu wyjściowym prolaktyny przemawia za rozpoznaniem guza prolaktynowego (proiaclinoina).

Potencjalne zastosowanie w lecznictwie. Na początku lat siedemdziesiątych doniesiono o korzystnym wpływie tyreoliberyny w niektórych chorobach z depresją [9], Późniejsze obserwacje nie potwierdziły skuteczności leczenia depresji za pomocą tyreoliberyny być może przyczyną małej skuteczności jest krótki okres póltrwania neurohormonu (ok. 6 min). Większe nadzieje wiąże się z pobudzającym działaniem tyreoliberyny na ośrodkowy układ nerwowy rozważa się możliwość stosowania tyreoliberyny jako leku w przypadkach zatruć alkoholem, barbituranami bądź opłatami, jako środka pomocniczego przy wybudzaniu ze znieczulenia ogólnego, w leczeniu narkolepsji oraz jako środka ułatwiającego rozpoznanie śmierci mózgu (17),

Leave a Reply

Archiwa