Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Ropnica

X dreszcz. Jednakże w pewnej liczbie przypadków bywa to i wówczas występuje ropienie w tkankach dot[...]

CHOROBY NOSOGARDZIELI NIEŻYT JAMY NOSOWO-GARDŁOWEJ

Ostry nieżyt jamy nosowo-gardłowej zwykle występuje łącznie z ostrym nieżytem nosa i trudno go rozp[...]

POLIP ŚLUZOWY MACICY

Polipy śluzowe macicy są małymi, miękkimi, uszypułowanymi tworami różnego kształtu i wielkości, wyc[...]

Szerokość geograficzna i wysokość decydują o skłonności do zapadania na raka skóry

Tak jak należałoby się spodziewać, 90 procent nowotworów skóry występuje na tych częściach ciała, k[...]

Stenooza kręgosłupa

Dzięki MRJ i wykazaniu obecności zdrowych krążków międzykręgowych udało się też autorom wykryć wiel[...]

Z endokrynnego poziomu jąder androgeny są transportowane do cewek nasiennych, gdzie współuczestniczą w spermatogenezie. Nie jest ona możliwa bez stymulacji androgennej. Transfer androgenów do cewek jest ograniczony przez dyfuzyjną barierę istniejącą wewnątrz cewek na poziomie komórek Sertolego. Plemnikotwórczy nabłonek jest rozdzielony na dwie części: podstawową, która zawiera spermatogonie i spermato- cyty, oraz część położoną bliżej światła cewki nasiennej zawierającą spermatocyty i spermatydy. Przez barierę krew-jądro przechodzą swobodnie LH i FSH, a także testosteron i – nieco wolniej – dwuhydro- testosteron mniej swobodny jest przepływ progesteronu i estrogenów. Nie przechodzą przez barierę inne składniki plazmy, takie jak białka krwi, cholesterol lub kortykoidy.

Funkcją bariery jest prawdopodobnie zachowanie składu płynu wew- nątrzcewkowego, a także ochrona haploidalnych komórek zarodkowych przed atakiem immunologicznym, W przestrzeni podstawowej zachodzi mejoza, w przestrzeni położonej blisko światła cewek – mitoza, a także dojrzewanie plemników. W dojrzewaniu bierze udział akrosin, p:ptyd hamujący akrosomalną peptydazę, a w konsekwencji i penetracyjną zdolność plemników, oraz kalium, zapobiegające przedwczesnej ruchliwości plemników.

Wydzielane androgeny przenikają przede wszystkim do jądrowych naczyń włosowatych, następnie do limfy jąder, po czym aktywnie przekraczają barierę. O tym, że chodzi tu o aktywne przekraczanie bariery świadczy fakt, że pozostałe i bliskie hormony sterydowe, z estradiolem i progesteronem włącznie, przekraczają tę samą barierę o wiele trudniej. Miejscem przekraczania bariery są bądź złącza między komórkami Sertolego, bądź ich cytoplazma.

Komórki Sertolego spełniają cały szereg innych funkcji. Produkują inhibinę – peptyd, który dzięki mechanizmowi sprzężenia zwrotnego hamuje wydzielanie FSH. Są także miejscem wytwarzania swoistego białka wiążącego androgeny (ABP), stanowiącego barierą miądzy światłem cewek a krwią. Wydaje się, że ABP jest u człowieka identyczny z transportową -globuliną dla hormonów płciowych w plazmie. Dwu- hydrotestosteron jest nią wiązany 2-3 razy mocniej niż testosteron. Produkcja ABP jest stymulowana przez FSH. Zadanie ABP polega na zapewnieniu wysokiej koncentracji androgenów w cewkach. Zadanie to jest realizowane przez, po pierwsze, ułatwienie transportu androgenów z komórek śródmiąższowych, po drugie – przez zapobieżenie ich odpływowi z cewki (tubae). ABP zapewnia także transport androgenów przez sieć jądra (rete testis) do ogona (cauda) najądrza. Zapewnia to wysoką koncentrację androgenów, niezbędnych do spermatogenezy i dojrzewania plemników zarówno w cewkach nasiennych, jak i w najądrzu.

Leave a Reply

Archiwa