Najnowsze wpisy
    System reklamy Test

Losowe wpisy

Polipy śluzowe szyjki

Polipy śluzowe szyjki, które powodują również nieregularne krwawienia, wymagają usunięcia ich i pod[...]

Upośledzenie czynności nadnerczy

Szczegóły kliniczne takiego schorzenia mogą być rozmaite. W okresie dojrzałości płciowej zmiany w c[...]

Sposów sprawdzenia odporności dławca błoniczego

Jedynym sposobem sprawdzenia osiągniętej odporności jest odczyn. S c h i c k a, który u osobnika sz[...]

CHOROBY KRTANI

Z wad rozwojowych występuje dosyć często i prawie wyłącznie u niemowląt małych zaburzenie w prawidł[...]

Rehabilitacja rwy kulszowej Warszawa - pomoc profesjonalistów

Rehabilitacja rwy kulszowej w Warszawie to pomoc profesjonalistów. Życie z bólem jest bardzo trudne[...]

Kontynuowane dłużej badania z następnym lekiem przeciwarytmicznym (moricyzyna – CAST II) miały tę samą wymowę. Dość powszechny jest pogląd, że wyniki CAST były następstwem późnego działania proarytmicznego leków przeciwarytmicznych. Wyniki tego programu spowodowały znaczne poruszenie w świecie medycznym, publikację dziesiątek komentarzy oraz metaanalizy wcześniej znanych badań nad lekami przeciwarytmicznymi.

Wykonano metaanalizę dla kilkudziesięciu tysięcy chorych po zawale serca leczonych różnymi lekami przeciwarytmicznymi. Z tego i innych opracowań wynika, że u chorych z asymptomatyczną ekstrasystolią komorową po zawale serca stosowanie leków klasy I (szczególnie Ic) zwiększa ryzyko zgonu. Ryzyko to jednak maleje, jeśli stosuje się leki P-adrenolityczne (najlepsza dokumentacja dla propranololu, metoprololu i tymololu). Jednak u stosunkowo dużego odsetka chorych po zawale serca (nawet do 70%), będących w grupie zwiększonego ryzyka, leki P-adrenolityczne nie chronią przed złośliwą arytmią komorową czy nagłym zgonem, lub istnieją u nich przeciwwskazania do ich stosowania. Publikacje ostatnich lat (programy BASIS, Polish Amiodarone Study) wskazują na bardzo zachęcające wyniki prewencji wtórnej po zawale serca za pomocą amioda- ronu. Lek podawany w niedużej dawce (200-400 mg) w porównaniu z placebo istotnie redukował śmiertelność przy równocześnie rzadkim występowaniu objawów niepożądanych.

Leave a Reply

Archiwa