File not writeable: /home/desu/domains/desu.com.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1041-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/desu/domains/desu.com.pl/wp-content/uploads/15.jpg

Losowe wpisy

DUSZNOŚĆ KRTANIOWA

Nagłą duszność u dzieci może wywołać ciało obce, błonica (dławiec), skurcz krtani (np. tężyczka), o[...]

CHOROBY NOSOGARDZIELI NIEŻYT JAMY NOSOWO-GARDŁOWEJ

Ostry nieżyt jamy nosowo-gardłowej zwykle występuje łącznie z ostrym nieżytem nosa i trudno go rozp[...]

Fizjologia zapłodnienia część 2

Pewne znaczenie dla zachowania sprawności seksualnej ma także regularny „trening” aparatu psychosek[...]

Rehabilitacja Warszawa - kwintesencja medycyny

Rehabilitacja w Warszawie to kwintesencja medycyny. Szukanie jedynie sprawdzonych i pewnych rozwiąz[...]

Przewlekły nieżyt gardła

Przewlekły nieżyt gardła. U dzieci i niemowląt spostrzegamy prawie wyłącznie przewlekły nieżyt gard[...]

Kontynuowane dłużej badania z następnym lekiem przeciwarytmicznym (moricyzyna – CAST II) miały tę samą wymowę. Dość powszechny jest pogląd, że wyniki CAST były następstwem późnego działania proarytmicznego leków przeciwarytmicznych. Wyniki tego programu spowodowały znaczne poruszenie w świecie medycznym, publikację dziesiątek komentarzy oraz metaanalizy wcześniej znanych badań nad lekami przeciwarytmicznymi.

Wykonano metaanalizę dla kilkudziesięciu tysięcy chorych po zawale serca leczonych różnymi lekami przeciwarytmicznymi. Z tego i innych opracowań wynika, że u chorych z asymptomatyczną ekstrasystolią komorową po zawale serca stosowanie leków klasy I (szczególnie Ic) zwiększa ryzyko zgonu. Ryzyko to jednak maleje, jeśli stosuje się leki P-adrenolityczne (najlepsza dokumentacja dla propranololu, metoprololu i tymololu). Jednak u stosunkowo dużego odsetka chorych po zawale serca (nawet do 70%), będących w grupie zwiększonego ryzyka, leki P-adrenolityczne nie chronią przed złośliwą arytmią komorową czy nagłym zgonem, lub istnieją u nich przeciwwskazania do ich stosowania. Publikacje ostatnich lat (programy BASIS, Polish Amiodarone Study) wskazują na bardzo zachęcające wyniki prewencji wtórnej po zawale serca za pomocą amioda- ronu. Lek podawany w niedużej dawce (200-400 mg) w porównaniu z placebo istotnie redukował śmiertelność przy równocześnie rzadkim występowaniu objawów niepożądanych.

Leave a Reply

Archiwa